Albert & Yvonne Van Looy:
Het geluk op late leeftijd.

Soms kunnen we het zelf maar moeilijk geloven, maar het is echt waar: we zijn nu al meer dan veertig jaar gelukkig getrouwd. In deze tijd is dat een zeldzaamheid geworden! Natuurlijk hebben we ook wel moeilijke periodes gekend, maar die zijn we samen goed doorgekomen. En wanneer we een keer echte problemen hadden, dan hebben we die gezamenlijk besproken en samen gezocht naar de beste oplossing.

Misschien komt dat ook omdat we nooit luchtkastelen hebben gebouwd. Voor ons hoefden een cruise naar het Caribisch Gebied of dure sieraden niet zo nodig. Veel belangrijker vonden we de kleine, grijpbare momenten van geluk. Hartelijke ontmoetingen met andere mensen. Het zondagse koffiekransje met de buren. Een glaasje rode wijn met goede vrienden van de muziekvereniging. En natuurlijk onze familie. De stralende ogen van onze dochter toen ze zelf moeder werd. De eerste schooldag van onze kleinzoon. Dat zijn pas echt momenten, die we met zekerheid nooit zullen vergeten.

"Carpe diem." Volgens dit motto leefden de Romeinen toch ook al. Pluk de dag, zo lang het nog kan! Zoals gezegd: het geluk zit dichterbij dan je beseft. In de eigen tuin, een wandeling in het park, een uitstapje met de familie. En wanneer er technische hulpmiddelen zijn (zoals bijvoorbeeld trapliften en liften), die het ons mogelijk maken om gelukkig te blijven, des te beter...

"De familie - ons zonnetje."

Vandaag is het bij de familie Van Looy "familiedag". Hun dochter Anna en haar man Steven komen langs. Ook Monique, Stevens moeder, is altijd van harte welkom. En natuurlijk nemen ze ook Kevin en Bram mee, de beide kleinkinderen!

Het is even voor negen. Elk moment kunnen de kinderen aanbellen. "Nee toch!" Albert ontdekt plotseling een vlek op zijn stropdas. "Heb ik bij het ontbijt soms gemorst?" Geen probleem! Hij loopt rustig naar de trap toe en neemt plaats op zijn ThyssenKrupp traplift, waarna hij in een mum van tijd op de eerste verdieping aankomt. In de slaapkamer zoekt hij snel naar een schone das. Als hij die gevonden heeft, gebruikt hij zijn traplift weer om naar beneden te gaan.

Dan gaat de bel bij de voordeur! Lieve deugd, Kevin komt als een gek naar binnen gerend en loopt zijn grootouders bijna omver! Helemaal opgewonden is hij vandaag. Natuurlijk, want eergisteren was hij immers jarig en vandaag krijgt hij van opa en oma zijn cadeau. Een echte leren voetbal! Die stond al sinds maanden op zijn verlanglijstje. Wat hij echter niet weet, is dat zijn grootouders nog een verrassing voor hem hebben: een shirt van zijn favoriete voetbalclub!

Het geheim van onze eeuwige jeugd?
- Altijd erbij blijven, niet weglopen.

Kevin straalt van oor tot oor. Ontzettend blij omhelst hij opa en oma. "Kom op, we proberen de voetbal direct uit!", stelt Albert zijn kleinzoon voor. Kevin aarzelt geen moment. Al snel gooit Albert de leren bal naar Kevin en de jongen trapt de bal terug. Precies zoals hij het op televisie heeft gezien. "Prima, jongen! Jij trapt de bal als een echte profvoetballer ", prijst Albert zijn kleinzoon.

Yvonne heeft ondertussen de koffietafel gedekt. Echt "beroemd" is zij om haar appeltaart. Maar natuurlijk heeft zij ook aan haar schoonzoon gedacht. Steven lust namelijk het liefst hartige taart. Die staat echter in de kelder. Ze neemt daarom de traplift naar de kelder om de verschillende schalen met taarten te halen.

Monique ziet dat Yvonne moeiteloos met de traplift de trap op en af gaat. "Ik ben elke keer weer erg onder de indruk hoe gemakkelijk en veilig zo'n traplift is."

Steile trappen zijn ook voor haar een probleem. Sinds haar beroerte - drie jaar geleden - is ze aangewezen op een looprek. Bijna twee maanden heeft ze toen doorgebracht in ziekenhuis en revalidatiekliniek. Een tijd waar maar één gedachte haar bezig hield: wat moet ik straks met mijn prachtige dakappartement als ik niet meer kan traplopen?

De oplossing: zelf een traplift.

Haar zoon Steven heeft haar toen gekalmeerd. "Geen zorgen, mama. Ik heb een idee."

Verrassing! Toen Monique eindelijk naar huis mocht, geloofde ze haar ogen niet. Haar zoon Steven had een traplift van ThyssenKrupp laten inbouwen. Eentje die ook niet veel ruimte in beslag neemt. Haar leven gaat nu gewoon verder zoals vóór de beroerte. Elk lid van de familie heeft zijn of haar rijk voor zich alleen, waar zij kunnen doen en laten wat ze maar willen. Steven had in eerste instantie weliswaar aan een echte lift gedacht, maar een traplift kon beduidend sneller ingebouwd worden.

Nu kan Monique haar dakappartement op de tweede verdieping verlaten wanneer ze maar wil. Om haar dagelijkse boodschappen te doen en om een praatje te maken bij de bakker. En dat zonder op de hulp van vreemden aangewezen te zijn. Ze kan nu zelfs zonder hulp met de papieren boodschappentas naar boven en met de vuilniszak naar beneden. Misschien dat er later nog een speciale huislift tegen de gevel geplaatst zal worden. De offerte ligt al op tafel...ook van ThyssenKrupp.

Zonder traplopen door het leven - zonder hulp van vreemden.

O ja, de trap.

Ook Anna's ouders hadden problemen met traplopen. Yvonne maakte zich grote zorgen over haar man. Haar Albert bleek steeds meer problemen te hebben met steile trappen. En zich voortdurend door Yvonne laten helpen, vond hij te ver gaan. Dus trok hij zich steeds vaker terug in zijn werkkamer op de eerste verdieping en kwam hij nog maar zelden naar beneden.

Maar wat moest zij dan doen? Een tweede badkamer op de begane grond bouwen? Of zelfs verhuizen - en dus het huis verlaten, dat hen met de jaren zo dierbaar was geworden?

Toen kwam Anna met het idee van een traplift.

Yvonne en Albert waren aanvankelijk eerder sceptisch. Zou het functioneren? Zijn er dan geen aanzienlijke verbouwingen nodig? En dan protesteerden ze ook nog een beetje: "We zijn toch nog goed ter been!" Als dat traplopen er niet zou zijn ... Anna had zich echter al grondig laten informeren en kon haar ouders tenslotte van de voordelen van de traplift van ThyssenKrupp overtuigen.

Het was een goede beslissing.

Nu willen Yvonne en Albert hun traplift van ThyssenKrupp al helemaal niet meer kwijt. Hij geeft hen immers nieuwe vrijheid, mobiliteit en vooral een grote mate van veiligheid. Vroeger was Anna altijd bang dat haar ouders van de trap zouden vallen. Met de traplift van ThyssenKrupp in het huis van haar ouders voelt zij zich veel geruster.

Op een ochtend werd de traplift van ThyssenKrupp gemonteerd.

Trapliften van ThyssenKrupp hebben door hun "monorail-systeem" maar weinig ruimte nodig. Beter zelfs: de stoeltraplift werd door de medewerkers van ThyssenKrupp voor hun trap op maat gemaakt. Ook typisch ThyssenKrupp.

Vandaag de dag voelen Yvonne en Albert zich weer gelukkig tussen de muren van hun eigen, vertrouwde woning. De traplift, een merkproduct van het Duitse wereldconcern ThyssenKrupp, garandeert hen beiden immers ook op hoge leeftijd een onafhankelijk en zelfstandig leven.

Een joystickbeweging is voldoende:
Zo eenvoudig is traplopen.

Gemakkelijk en veilig.

Doodgemakkelijk en gebruiksvriendelijk is de traplift van ThyssenKrupp. U hoeft alleen maar plaats te nemen in de comfortabele stoel, tegen de hendel op de armleuning te drukken en de stoeltraplift zet zich al in beweging. Langzaam, gelijkmatig en zonder schokken "zweeft" de stoellift van ThyssenKrupp naar de gewenste verdieping. Als u de knop tijdens de rit loslaat, stopt de traplift van ThyssenKrupp automatisch. Als u opnieuw tegen de hendel drukt, zet de stoellift zijn rit voort.

Natuurlijk staat ook "VEILIGHEID" bij ons centraal.

Belemmert bijvoorbeeld een wasmand, een koffer of en ander voorwerp de rijweg, dan stopt de traplift van ThyssenKrupp automatisch. Hoogwaardige sensoren merken hindernissen tijdig op.

Het monorailsysteem.

Robuust, niet veel ruimte nodig, flexibel. Dat zijn de typische kenmerken van de traplift van ThyssenKrupp. Het onderscheid ligt in het door ThyssenKrupp ontwikkelde "monorail-systeem", waarmee hellingen tot en met 70° overwonnen kunnen worden. Dit verhoogt de flexibiliteit van de stoellift met een veelvoud en biedt tevens de mogelijkheid ook tussenverdiepingen (bordessen) of zelfs meerdere verdiepingen met elkaar te verbinden.

Bovendien wordt de traplift door het "monorail-systeem" een echt "ruimtewonder". Aan het onderste deel van de trap is bij de stoellift van ThyssenKrupp geen opklapbaar raildeel nodig en er blijft op de trap voldoende ruimte over - zelfs bij erg smalle trappen.

Geen bouwlawaai, geen vuil:
Een halve dag en uw traplift werkt.

Gaat zo'n montage niet gepaard met veel vuil en lawaai? Deze vraag wordt regelmatig aan onze mensen gesteld. Wij kunnen u echter geruststellen. Een traplift van ThyssenKrupp is binnen enkele uren compleet gemonteerd. En dat zonder vuil en lawaai.

Bij onze stoellift is er namelijk dankzij een slim uitgedachte techniek sprake van een zelfdragend systeem. Hij is daardoor veel eenvoudiger te monteren dan bijvoorbeeld een trapleuning. De lift wordt namelijk op de trap zelf gemonteerd. Aan wanden en trapleuningen wordt niet geraakt. Slechts een paar schroeven zijn voldoende om de traplift zo stabiel te bevestigen, dat hij meer dan 120 kg kan vervoeren.

Binnen een halve dag heeft onze monteur de lift geïnstalleerd en zal hijzelf een eerste testrit maken. Vervolgens zal hij u precies uitleggen hoe de traplift bediend moet worden.

Geheel in vertrouwen:
Laat u zich persoonlijk adviseren.

Elke trap is anders.

Daarom is een individueel, persoonlijk advies zeer belangrijk. Bel ons gewoon op voor het maken van een afspraak of om informatie op te vragen. Onze deskundige adviseur zal op uw verzoek uw trap in ogenschouw nemen en u competent en behulpzaam van dienst zijn. Ook bij het beantwoorden van al uw mogelijke vragen.

• Hoe zal uw persoonlijke traplift eruit zien?
• Wat zal een "maat-traplift" u gaan kosten?
• En hoe staat het eigenlijk met service en onderhoud?
• Is er misschien behoefte aan een verticale platformlift?